16-08-2009 Algemeen

Nu ik al een maand hier leef in een echte Boliviaanse familie lijkt het mij wel de moment om jullie wat meer te vertellen over hoe het dagelijks leven hier nu precies uitziet en vooral wat er nu echt verschillend is. Ik heb geprobeerd om overzichtelijk te blijven maar de blog wil alles behalve meewerken, dusja, ik hoop dat jullie er wat aan uit kunnen. Families zijn hier meestal net iets groter als in Belgie, en het lijkt alsof echt iedereen baby's heeft. Vrouwen krijgen ook heel jong kinderen, begin in de 20 ofzo... Bejaardentehuizen zijn hier niet of ze zijn in ieder geval heel onpopulair. Oude mensen wonen meestal tot altijd bij hun kinderen in huis. Vermits iedereen nogal jong kinderen krijgt zijn de grootouders hier meestal ook nogal jong. Heel veel mensen van mijn leeftijd hebben bijgevolg zelfs nog overgrootouders. ik heb nog een overgrootvader langs vaders kant, en mijn overgrootmoeder langs moederskant is twee weken geleden gestorven. Die overgrootvader woont bij de ouders van mijn vader, en die wonen nog gewoon in hun eigen huis. Mijn grootouders van moeders kant wonen bij ons. School is hier echt een klucht. De helft van de tijd zit er gewoon een leerkracht aan zijn bureau vanvoor in de klas en gebeurt er verder niks. Iedereen loopt maar wa door de klas, zit te babbelen of te zingen of zelfs zen eigen op te trekken aan de deurpost, ja echt waar. Mijn medeleerlingen zijn echt heel vriendelijk en plezant, maar ik heb de indruk dat ze allemaal een beetje dom zijn. Ook al krijgen ze op school ongeveer even veel Engels als wij in Belgie maar niemand die een woord Engels spreekt of er ook maar iets van verstaat. De lessen wetenschappen zijn vergelijkbaar met die in Belgie, maar wat wij op een les doen, doen ze hier 6 weken over, en nog steeds niemand die er iets van begrijpt. Maar voor de rest zijn ze heel vriendelijk en der wordt echt amper geroddeld. Ik heb in ieder geval nog niemand horen roddelen. Het eten is hier wel inorde :) Heel veel vlees, een beetje teveel om gezond te zijn. Maar overlaatst is mijn mama met mijn kleine zus naar de dokter geweest omdat ze dik is, en mijn mama dacht het dan op hormonale problemen te steken maar de dokter zei dat ze gewoon slecht eet. En daarom zijn we nu met heel de familie op dieet. Ik ben benieuwd. Er zijn wel veel speciale dingen die ik nog nooit gezien of gegeten heb, maar die zijn meestal wel lekker. Het fruit is hier echt zalig. Het weer is hier altijd prachtig, ook al is het winter. Maar hier in Bolivia is het regenseizoen in de zomer dus de nattigheid moet nog komen. Maar in de Zomer is het nog altijd warm en ik heb ook horen zeggen dat de regen hier best nog wel meevalt. Ik geloof dat wij Belgen wel wat meer gewoon zijn... De kloof tussen arm en rijk is heel groot. Mensen wonen hier in dikke villa's en rijden rond in dikke auto's en terwijl leven veel mensen in vieze krotjes of gewoon op straat. Er zijn ook heel veel straatkinderen die bedelen aan de auto's en voetgangers overvallen. Daklozen gaan zich wassen in de stinkende rivier die in de winter bijna droog staat en waar meer afval dan water in staat, of in de fonteintjes in de stad. Hier is echt geen enkele sociale zekerheid, als je niet werkt ga je dood, zo simpel is het.Ik kan tot nu toe al een beetje over politiek vertellen, want echt ingewikkeld is het niet. Er is een president, Evo Morales, die zichzelf de man van het volk noemt. Hij probeert de armen te helpen maar het lukt niet altijd even goed. De rijken zijn heel hard tegen Evo en de armen zijn dan weer voor. Bij mijn familie en vrienden is Evo nogal onpopulair. Het ergste scheldwoord dat ge iemand hier naar zijn hoofd kunt gooien is niet 'hijo de puta' (zoon van een hoer) maar 'hijo de presidente' wat zoon van de president betekent. Dat zegt veel over zijn populariteit lijkt mij... Bijna alles is hier echt extreem goedkoop. Eten kost echt amper iets, voor 2 euro ben je met de taxi aan de andere kant van de stad, en de cinema kost hier 3 euro. De prijzen zijn wel in verhouding met de salarissen van de bevolking hier. Een leerkracht bijvoorbeeld krijgt hier 60 euro per maand, en een die al 20 jaar werkt krijgt 100 euro. Voor ons, AFSers is dat natuurlijk geweldig, een pintje voor een halve euro, een DVD voor 70 cent... Helaas is niet alles zo goedkoop, shampoo en cremekes zijn nog altijd even duur als in Belgie :( AFS werkt hier redelijk goed, we krijgen veel Spaanse les, we hebben allemaal een councelor, we doen redelijk veel activiteiten en de organisatie is redelijk. Alles gebeurt echter onder het toeziend oog van Daisy de Verschrikkelijke, waar iedereen een beetje schrik van heeft. De reizen waarvan ze ons wijsgemaakt hebben dat ze inbegrepen zijn in de totaalprijs moeten trouwens ook nog betaald worden, dat is wel ne mindere.